27. januari 2026
Ze stond in het midden van de therapieweide met een verlangende, bijna smekende blik te kijken naar Harrie die nét buiten handbereik stond. Telkens wanneer ze een poging deed om dichterbij te komen, schoof hij een beetje op om de afstand te bewaren. Nooit ging hij helemaal weg, maar hij liet haar ook niet dichterbij. De jonge vrouw was al enkele maanden in behandeling. Ze had zich aangemeld na een zware crisis, die tot een kortdurende opname op de PAAZ had geleid. Nadien was ze ontredderd...
30. oktober 2025
Het was de tweede maal dat we elkaar ontmoetten en de vrouw stapte al huilend uit haar auto. Ik schrok van de hevigheid van haar emotie en verstond maar de helft van wat ze zei door haar tranen heen. Ze was al een hele dag aan het huilen. Ze wist niet waarom. Nee echt niet. Ze kon geen aanleiding bedenken… We wandelden de wei op en ik trachtte mijn eigen gedachten wat te ordenen terwijl de vrouw naast mij kwam staan. Ze beschreef een diepe schaamte, wat moesten mensen wel niet van haar...
18. oktober 2024
Een moeder pinkt enkele ontroerde tranen weg terwijl we samen op de parking staan. Haar dochter overhandigt mij een doosje chocolade. Een jaar en half hadden we samen gewerkt en de dochter was tot de vaststelling gekomen dat de begeleiding niet meer nodig was, ze voelde zich sterk genoeg om alleen verder te gaan. Het meisje was twee jaar eerder aangemeld met milde depressieve klachten, dewelke zich uitten in een futloosheid, schooluitval en angst. Tijdens de eerste sessies werd snel duidelijk...
16. september 2024
Maanden geleden, tijdens een intakegesprek, wandelde ik samen met iemand langs de grote weide waar de kudde leeft. De vrouw vertelde over iemand die ze verloren had, lang geleden, en huilde stilletjes. Ze was verbaasd. Verbaasd door haar tranen, dat ze na al die jaren nog zoveel verdriet kon voelen maar vooral ook door de pony die ons ondertussen tegemoet kwam gewandeld. Jolientje had de grote weide overgestoken, weg van haar kudde die aan de overkant samen stond te grazen. De pony kwam tot op...
15. mei 2024
Elke ochtend als ik met mijn fiets passeer langs de weide waar de kudde staat, tel ik de paarden. Het is een gewoonte, een ritueel. Even checken of ze er allemaal zijn, even erkennen dat ze er zijn. Ze is er al even niet meer en toch betrap ik mezelf er nog af en toe op dat ik voor een fractie van een seconde denk dat ik een paard te weinig tel. Dan realiseer ik mij dat het Joke is die ik zoek. Onbewust verwacht ik haar. Het is alsof mijn hoofd weet dat ik haar niet zal zien maar mijn hart het...
18. november 2023
Op een zonnige lentedag staan we op de weide samen met twee pony’s, Graciya en Mary. Graciya stond dicht bij ons. Ze had jeuk omdat haar winterhaar loskwam en kwam tegen ons aan staan om gekrabd te worden. Ondertussen hadden we een gesprek over grenzen, over hoe de vrouw die bij mij stond denkt dat ze deze aangeeft, waar deze liggen voor haar, of deze altijd hetzelfde zijn of afhankelijk van de situatie en de personen rondom, etc. Net zoals Graciya, had ook zij best wel nood aan wat fysiek...
04. oktober 2023
Enkele jaren geleden ging ik opzoek naar ‘de perfecte therapiehond’. Een hond die er aantrekkelijk uitzag, aaibaar, atletisch en met een groot uithoudingsvermogen. Een hond die rustig en gevoelig was, een gezonde dosis werkethiek had en gemakkelijk op te leiden was, … Vier jaar later heb ik een fantastische therapiehond aan mijn zijde, maar het is niet de hond waar ik voor koos. Dit is het verhaal van Pip, de Jack Russell van Mila die op zaterdag de stallen en zorg voor de paarden voor...
03. september 2023
Enkele maanden geleden volgde ik twee opleidingsdagen rond lichaamstaal, met name Kalmerende signalen bij paarden door Rachaël Draaisema. Hoewel ik mij hier al sedert enkele jaren verder in aan het verdiepen ben, besef ik telkens opnieuw hoeveel er nog te leren valt én hoe belangrijk het vermogen om de paarden goed te lezen is wanneer ik therapie aan het geven ben. Ik heb er al vaak over geschreven, over de bijzondere gevoeligheid van paarden en toch blijft het een onderwerp waar ik maar niet...
18. februari 2023
Bij aanmelding, tijdens het kennismakingsgesprek of tijdens één van de eerste sessies krijg ik regelmatig de vraag hoe lang een traject ongeveer duurt. Als we verder ingaan op de oorsprong van die vraag, ligt daar vaak de nood naar perspectief of de angst om vroegtijdig afgerond te worden en niet de ruimte te krijgen die nodig is. Persoonlijk geloof ik niet in vastliggende trajecten, gezien iedere persoon zo verschillend is en elk verhaal specifiek, loopt iedereen een heel eigen traject. Ook...
18. februari 2023
Sedert enkele weken ben ik aan het werk met een nieuw paard. De bedoeling zou zijn dat ze op termijn ingeschakeld wordt als therapiepaard. Eerst is het echter van belang dat we ons richten op het creëren van een goede band met elkaar. Maar hoe doe je zo iets eigenlijk? Het gebeurt uiteraard niet zo heel erg vaak dat er een nieuw paard bij komt. Naar aanleiding van de eerste trainingssessie dacht ik er dan ook veel over na. Hoe ging ik het aanpakken? Waar moest ik zeker op letten? Wat moest er...