Posts met de tag paarden



26. juni 2021
“Hier heb ik niets aan!” schreeuwde de vrouw en stormde naar de andere kant van de lange paardenwei. Weg van mij, weg van de groep paarden en ponies die allen hun rug naar haar gedraaid hadden met een schijnbaar afwezige blik in hun ogen. Hoewel ik vermoedde dat de paarden zich heel erg bewust waren van wat er zich de laatste 40 minuten had afgespeeld, de vrouw was het gevoel dat ze niet gezien werd duidelijk beu. Laat het net op dàt moment zijn, dat één van de paarden opkeek. De ruin...
24. mei 2021
Een dromer, dat ben ik altijd al geweest en nu nog steeds. Durven daar in tegen, dat heb ik écht moeten leren. Rond deze tijd van het jaar krijg ik steeds vragen van jonge mensen die met hun studiekeuze bezig zijn en opzoek gaan naar een antwoord op de vraag “wat ga je nu doen?”. Wanneer we vertrekken vanuit de vraag ‘waar droom je van?’ komen we vaak in een heel andere richting uit dan waar de student zich initieel op had gericht. De reden die hiervoor gegeven wordt luid dan meestal...
24. april 2021
Onlangs kreeg ik een doorverwijzing van een collega psychotherapeute. De reden van doorverwijzing was het feit dat de man erg veel moeite had om in contact te komen mijn zijn gevoelswereld, alles rationaliseerde, en de psychotherapeute daarom niet verder geraakte via de verbale weg en dus hoopte dat een non-verbale aanpak hier een uitkomst voor kon bieden. In de eerste contacten merkte ik echter dat de man zich bijzonder afhankelijk opstelde tegenover mij. Hij was voornamelijk gericht op ‘het...
23. oktober 2020
Er zijn zo van die woorden en termen, die je moet ervaren vooraleer je ze ten volle begrijpt. Zo van die begrippen waarbij een definitie altijd tekort schiet, omdat een beschrijving met woorden niet volstaat. Eén van deze begrippen is de term ‘Holding Space’. Een manier van in iemands nabijheid vertoeven zodanig dat er ruimte is voor wat hem of haar bezig houdt, ruimte zodat iemand zich veilig kan voelen om kwetsbaar te zijn. In deze post wil ik het hebben over hoe de paarden mij helpen om...
16. juni 2020
“Er staat een paard in de (in)gang!”, “ja ja, een paard! In het midden van de doorgang!” Zegt ze met opwinding. De vrouw staat in het midden van de paddock. Op de grond liggen allerhande attributen de welke zij voorzichtig geplaatst heeft om haar ‘persoonlijke ruimte’ symbolisch weer te geven. De mensen in haar leven bevinden zich allemaal aan de buitenrand van deze ruimte maar zij verlangd naar meer verbondenheid en een intiemer contact. We exploreren dus hoe het komt dat ze er...
20. mei 2020
Op afstand staan, geen fysiek contact, handen steeds wassen en materiaal iedere keer na gebruik ontsmetten… Hoe onwennig het ook allemaal aanvoelde in het begin, uiteindelijk werd ook dat alles een gewoonte, een automatisme. Sedert kort dragen we echter ook met z’n allen mondmaskers. Het masker bedekt het grootste deel van ons gezicht en velen onder ons krijgen het gevoel beroofd te worden van onze non-verbale communicatie. Ik hoor mensen zeggen dat ze hierdoor moeilijkheden ondervinden bij...
06. april 2020
In deze post wil ik het hebben over 'veilig fysiek contact'. Zoals jullie misschien weten, werk ik ook in een psychiatrisch ziekenhuis als creatief therapeut, naast mijn werk bij Hoefspoor. Hier wordt ik soms geconfronteerd met het onvermogen om iemand de nodige steun te laten 'voelen'. Soms hebben mensen er nood aan om fysiek ondersteund te worden wanneer ze bijvoorbeeld heftige emoties zoals verdriet, angst of eenzaamheid ervaren. Men voelt dan de nood aan veilig (fysiek) contact om te helpen...
04. februari 2020
Onrust en stress is iets wat men voelt en ervaart, dus ook het leren vinden van rust is iets wat men vlotter doet door dit te voelen en ervaren. Paarden zijn uiterst geschikt om te werken binnen dit thema. Het contact met het paard, die onze innerlijke rust of onrust weerspiegelt, biedt onmiddellijke en onbetwistbare feedback. Binnen de praktijk merk ik dat de kleinste verandering in gevoel of gemoed, meestal sneller zichtbaar is via het paard dan dat men dit zelf kan aanvoelen en benoemen....
07. januari 2020
Hoewel we in een maatschappij leven waar al maar meer nood lijkt te zijn aan (psychische) zorg, schaamt onze samenleving zich nog vaak voor hun individuele kwetsbaarheden. Zorg nodig hebben, en zeker psychische zorg, blijft geplaagd door een hardnekkig taboe-imago. Als gevolg hiervan laat men zich niet steeds tijdig helpen, wat meestal resulteert in een lang en intensief herstelproces. Bij Hoefspoor merk ik echter dat het “werken met paarden” voor velen een normaliserende functie heeft die...